Proeftijd

Een proeftijd (of proefperiode) is een vastgestelde periode aan het begin van de arbeidsovereenkomst waarin de werknemer zijn werkgever kan overtuigen dat hij geschikt is voor zijn baan.

Dat geldt ook andersom: de werknemer kan in deze periode kijken of de baan bij hem past. Een proeftijd is niet verplicht, maar het is wel een goede manier om na te gaan of de nieuwe medewerker bevalt.

Beëindiging
Besluit één van beide partijen om niet met elkaar verder te gaan, dan kan de overeenkomst direct worden beëindigd. Dat mag zonder opgaaf van redenen, tenzij de andere partij daarom vraagt: dan is men verplicht een reden op te geven.

Ondubbelzinig
Een proeftijd moet 'ondubbelzinnig' worden afgesproken. In de praktijk komt het erop neer dat een proeftijd schriftelijk moet worden overeengekomen in de arbeidsovereenkomst. De afgesproken proeftijd moet rechtsgeldig zijn. Is dat niet het geval, dan is de proefperiode nietig en is er geen proeftijd van toepassing. Een proeftijd moet ook voor beide partijen gelijk zijn. Het kan niet zo zijn dat de proeftijd van de werkgever langer is dan die van de werknemer.

Duur van de proeftijd
Per 1 januari 2015 zijn er diverse veranderingen doorgevoerd. Bij een arbeidsovereenkomst van zes maanden of korter mag er geen proeftijd meer worden afgesproken.

Voor arbeidsovereenkomsten die langer dan zes maanden, maar korter dan twee jaar duren, of voor arbeidsovereenkomsten voor bepaalde tijd waarvan het einde niet op een kalendermaand is gesteld geldt nog steeds dat er proeftijd mag worden afgesproken van maximaal één maand. Overigens geldt voor deze arbeidsovereenkomsten dat de proeftijd bij cao mag worden verlengd tot maximaal twee maanden.

Voor arbeidsovereenkomsten van twee jaar of langer of voor arbeidsovereenkomsten voor onbepaalde tijd verandert er niets. Hiervoor geldt nog steeds een proeftijd van twee maanden.

Er is momenteel geen inhoud met deze term geclassificeerd.